Over

Svn’s Unsane Vortex…

‘Understand me, I’m not like an ordinary world. I have my madness, I live in another dimension and I do not have time for things that have no soul’, dixit Charles Bukowski (1920-1994)

Ongetwijfeld zoals bij elke artiest, initiatiefnemer, projectontwikkelaar etc., hangt ook hier het dilemma boven het hoofd om een gevatte benaming in elkaar te vijzen dat de lading der ambitie van een nieuw project volledig dekt. Het mag dan ook niet verwonderen dat het dopen van dit nagelnieuw platform niet over één nacht ijs is gegaan. Integendeel, met de bedoeling om de initiële doelstelling krachtig samen te ballen, passeerde gedurende menige slapeloze nacht een onstuitbare stroom letters, woorden en woordspelingen, begrippen of titels de revue en wel in zo’n hels tempo dat het noorden op onverklaarbare wijze meer dan eens in het zuiden kwam te liggen. Een doorwinterde reiziger – op welke manier dan ook – beseft echter dat zijn Holy Grail vaak openlijk verborgen ligt daar waar men negeert te gaan zoeken. 

Laat Sir Peter Blake zijn van enthousiasme bulkende zinsnede: “We were starry-eyed, and beautifully naive!” dan ook de unisex brandstof zijn die bergen doet verzetten. And just like that sloeg de gehoopte Epifanie me murw als een blikseminslag bij heldere hemel.

Zo verwijst Unsane in de eerste plaats naar het feit dat mijn eigen hometown Geel sinds de middeleeuwen een unieke plaats bekleedt naar omgang met psychiatrische patiënten. Daarnaast is Unsane evenzo een rechtstreekse ode aan het adres van één van mijn eigen favoriete, maar helaas gesplitte gelijknamige band. Om deze trippel-gelaagdheid te vervolmaken is het natuurlijk niet zo moeilijk om het bruggetje te slaan naar de totaal Unsane tijden waarin we leven. Naar analogie van een eerder bestaan in een redacteur-gewrongen keurslijf, wordt met de geboorte van Svn’s Unsane Vortex mijn onorthodoxe Drievuldigheid vervolledigd.

Men kan zich evenwel terecht de vraag stellen of het überhaupt zin heeft energie te pompen in de opstart van een fonkelend nieuw digitaal platform, indien er vanuit maatschappelijk standpunt niet voldoende inhoudelijke basis kan ademen om hiervoor een relevante invulling te garanderen? Mijn buikgevoel zegt alvast van wel, want gestaafd door ontelbare voorbeelden uit de geschiedenis, heerst de rotsvaste overtuiging dat creativiteit zich hoegenaamd niet laat beknotten. (Werd ter illustratie de door de gemiddelde Belg zo begeerde mayonaise volgens de overlevering niet in 1756 uitgevonden in het dorpje Mahón op het Spaanse eilandje Minorca, alwaar de Franse chef-kok van veroveraar Armand Vignerot Du Plessis voor zijn overwinningssaus geen room op het eiland kon vinden en bijgevolg moest improviseren met een mengsel van eidooier en olie? Althans, dat is toch de Franse versie!)  

Voor de eventuele nieuwkomers, dit is niet de eerste keer dat ik me naast mijn dj-activiteiten als DJ SVN achter de schrijftafel plaats. Destijds geldende als één van de grote digitale spelers, was het in Leuven gebaseerde muziekplatform soundslike.be dat me een eerste maal wist te engageren om de inkt uit mijn digitale ganzenveer ongebreideld te laten vloeien. Ik verkreeg er net als nu mijn eigen space in een overkoepelend geheel en in die zogenaamde Svn’s Corner was het de bedoeling – om het zacht uit te drukken – dat de niet-zo-voor-de-hand-liggende muzikale zaken de aandacht kregen die ze volgens mijn persoonlijke inschatting wel degelijk verdienden.

Gedurende zeven jaren heb ik er dan ook immens van genoten om mijn Svn’s Corner letterlijk vol te stouwen met projecten waar reguliere mediakanalen gillend van gingen lopen. Maar dat vergde ook dat ik uit mijn comfortzone diende te stappen. Ik was (en ben nog steeds eigenlijk) nu eenmaal een analoge speler in een digitale wereld, maar had wel een kindje op de wereld gezet dat zowaar een eigen leven begon te leiden. Met alle respect voor gemaakte – hartverscheurende – keuzes, viel echter na al die jaren onverbiddelijk het doek en dat veroorzaakte een diepe digitale leegte.

Geheel tot mijn eigen verbazing bleek de impact van Svn’s Corner groter dan verwacht, want in een later stadium rees voornamelijk vanuit de professionele muziekwereld de vraag of de mogelijkheid bestond om zelf een platform op te richten.

Enter Svn’s Corky Corner dat op diezelfde leest verder bouwde, maar ditmaal werden er naast karrevrachten muziek ook tal van andere kunstdisciplines onder de loep genomen. U kan het zo gek niet bedenken of het heeft zijn verdiende status verkregen in die berucht verworden eregalerij der onrust.

De Nederlandse taalbarrière heeft weliswaar een gelimiteerd bereik, maar niet zonder enige trots mag alsnog gezegd worden dat Svn’s Corky Corner gedurende jaren mocht rekenen op een schare trouwe volgers van zowel liefhebbers als professionelen van – bizar genoeg – over de gehele planeet.

Helaas kregen fysieke klachten steeds vaker de overhand en bleek het bijvoorbeeld een helse taak om gewoon rechtop voor de computer te zitten. Als rechtstreeks gevolg hiervan doofde Svn’s Corky Corner traag maar gestaag uit, maar dat neemt niet weg dat die uitgesproken Sturm und Drang ooit is begraven. Gans in het tegendeel zelfs, maar er moesten oplossingen gevonden worden voor mijn weliswaar publiek relatief onzichtbare, maar steeds meer culminerende fysieke klachten. Die beperking-overschrijdende oplossingen zijn mogelijk gemaakt dankzij de inspanningen van Orange Elixir Records dat as we speak volop in zijn opbouwfase zit en waar U later ongetwijfeld nog veel van zult horen.

In tussentijd kunt U echter inloggen op Svn’s Unsane Vortex -zoveel, waar en wanneer U maar wilt – dat alvast de intentie heeft om organisch mee te groeien inzake culturele content in zijn vele vormen, alsook in technologische mogelijkheden die zich sneller lijken te vermenigvuldigen dan een Cylon in een aangepaste weefsel-cluster.

Ladies and Gents,

without any further ado,

for the third time present,

I present to you…

Svn’s Unsane Vortex

%d bloggers liken dit: