La Mirada Fuerte #3: De illustratieve onderkant van de Arteveldestad.

Chapter one:

Danny – Revival of the Snippets @ Galerie Rufus; Gent (24/04 – 23/05)

Dat er op het gebied van kunst iets leeft in Gent is een understatement dat kan tellen, maar toch blijken er nuances te zijn die men als regelmatige musea- en galerijbezoeker niet onmiddellijk in de gaten heeft. Zo was er volgens Jens Versprille – bezieler van de relatief nieuw geopende galerie Rufus – hoog nood aan een galerij die enerzijds hedendaagse, beeldende kunst presenteert maar anderzijds het gemis aan een grafische insteek tracht in te vullen.

Op mijn bemerking om zijn eigen galerie te openen die toch ietwat van de stad afgelegen ligt, vertelt Jens me dat dit organisch is gegroeid. Na zijn studies en latere werkzaamheden in de grafische sector besloot hij zijn droom na te streven en deed dit door zijn eigen huis te verdelen, door zijn woonruimte op de bovenste verdieping te vestigen, zodat de gehele benedenverdieping ten dienste staat van de nieuwste boreling die galerie Rufus werd gedoopt. Helaas was dat niet berekend in het toen nog ongeziene corona-klimaat, waarvan het verdere verloop U wellicht als een bekend naar sprookje in de oren klinkt. Weliswaar zijn de eerste drie expo’s van respectievelijk Edouard Schneider, Pieter van Eenoge en Elize Pepermans nog kunnen doorgaan, om dan vervolgens voor een aantal maanden ongenadig de deuren te moeten sluiten.

Niet de meest bemoedigende start voor de verwezenlijking van iemands droom, die nog eens een extra wordt bemoeilijkt door Jens zijn filosofie die dicteert dat het vooruit mag gaan. (Zou dit nu iets typisch Gents zijn: Vooruit?) Het was namelijk de bedoeling dat de geplande expo’s zich maandelijks zouden opvolgen en dat is naar kunstnormen behoorlijk snel, zeker met het beperkt aantal toegelaten personen die zich bovendien slechts in duo per halfuur-slot kunnen aanmelden.  Na de eerste versoepelingen volgde er nog een kleine tussenfase, om vervolgens door de nieuwe verstrengingen alweer het deksel op de neus te krijgen, maar bewonderingswaardig werd de moed niet opgegeven.

In het najaar rijst een tweede golf jonge Vlaamse kunstenaars op, waarin respectievelijk medeoprichter van fotostudio AVANTGAND Alexander Popelier, spilfiguur in het Kapow-collectief Sam Scarpulla en de als grafisch begrip garant staande multidisciplinaire studio TOYKYO hun grieven in Galerie Rufus kunnen botvieren.

Voilà, het woelige afgelopen half jaar in een notendop, maar laat het duidelijk zijn dat het nu tijd is voor nieuw werk, dat daar vlak aan de metropool Dampuurte wordt gepresenteerd onder de noemer: 

‘Danny – Revival of the Snippets’

Op deze ondertussen zevende expositie vormt het vrouwelijke driespan Sarah Yu Zeebroek (°1983, Gent), Louise Daneels (°1996, Izegem) en Nina Vandeweghe (°1988, Ukkel) het trio dat galerie Rufus nog tot 23 mei zal inkleuren. En dat kleuren mag U letterlijk nemen, want het eerste gevoel dat opborrelt bij het betreden van deze nog naar nieuw ruikende galerie, is dat de overvloedige natuurlijke lichtinval volledig ten gunste blijkt te staan van de geëxposeerde werken. Het tweede dat spontaan opvalt bij het binnensluipen is hoe cartoonesk de eerste zichtbare werken aanvoelen en dat is in de meest positieve zin van het woord bedoeld.

Daar hebben we het trouwens al: woord, of beter: fragmenten van het woord zijn één van de bestanddelen waar Nina Vandeweghe relatief recent zo graag mee lijkt te willen spelen. Wel te verstaan in combinatie met haar picturale werk, waarmee ze composities opbouwt aan de hand van haar geprefereerde naïeve vormen, die op hun beurt in dialoog gaan met flukse fictieve personages. Zo lijkt ‘Bad Boy I’ helemaal niet zo bad te zijn als dat figuur misschien zou willen zijn, of doet ‘Catching Clouds’ het quasi onmogelijke door enkele wolken te vangen. Nina haar soms geflipte schilderijen zorgen geheid voor een smile op je gezicht en daarvan kunnen er naar mijn gevoel nooit genoeg van zijn. After all: ‘I’m the king, Me too!

Als het over humor gaat zitten we met Sarah Yu Zeebroek evenzeer gebeiteld, want als dochter van Kamagurka zal vermoedelijk het surrealisme er van jongs af aan met de paplepel ingelepeld zijn. (Of net niet?) Zo liet Sarah me voor de foto kiezen tussen onderstaande pose die out of the blue voor mijn neus verscheen, ofwel eentje zonder mondmasker waar een seconde later al even terloops – op het overigens zonovergoten terras – plotsklaps allerhande lichaamsklanken de lucht vulde. Humor blijft één van de beste medicijnen, zoveel is duidelijk. Vergis U echter niet, want onder de initiële laag humor – waarin zowel het intuïtieve karakter natuurlijk aanvoelt, maar evenzeer de ongebreidelde fantasie mag en kan loos gaan – galmt de weerklank van iets veel diepgaander. Niet dat titels alles zouden verklaren, maar als werken ‘Uit voorzorg kijk ik even weg’ of ‘La petite mort’ worden gedoopt, kan U ervan uitgaan dat er iets meer aan de hand is in de geest van deze zelfverklaarde vissersdochter. In dit geval blijkt het een manier te zijn om via Chinees offerpapier om te gaan met haar (en van de evenzeer aanwezige broer Boris, beiden deel van het op een bevreemdende manier al even surrealistische Hong Kong Dong) overleden moeder, waarmee ze op een verfijnde manier haar ziel tracht te reïncarneren via een serie verbeeldingsrijke schilderijen die uit hun kader lijken te willen springen. Een moderne ars combinatoria als U wil.

Even verder zwemmend in die poel der woorden: Herinner(d)ingen.

Dat is wat centraal blijkt te staan bij Louise Daneels (°1996, Izegem) en dat mag U letterlijk nemen. Een klein gesprek wijst al snel uit dat de liefde voor klei een prominente plaats zal innemen en vrijzinnig boetserend krijgen poëtische herinneringen via keramiek vorm als een broos en vooral zeer kleurrijk medium. Tweedimensionale tekeningen worden geconverteerd naar een van een eigen glazuur voorziene driedimensionale prettig gestoorde wereld.

Doelstelling bereikt! De grootste gemene deler is kleur in overvloed en dat werkt zoals bekend in de positieve zin op het gemoed der toeschouwer.        

Nog te bezichtigen tot 23 mei @ Galerij Rufus, Land van Waaslaan 58, 9000 Gent.

Alle verdere info op:

https://rufus.gallery/nl/expositions/danny-revival-of-the-snippets

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: